De Nederlandse Stichting Geluidshinder wordt wekelijks overspoeld met telefoontjes van mensen die last hebben van geluid in hun woonomgeving. ‘Kom maar een langs om te meten’, is een veelgehoorde opmerking van de bellers. Bewoners denken dat het feitelijk meten van het geluidsniveau aantoont dat ze terecht overlast ondervinden. Hierin schuilt echter het probleem: voor veel vormen van geluidshinder is geen norm vast te stellen van wat toelaatbaar is en wat niet.
Bovendien verschilt het per persoon wat als geluidshinder wordt ervaren. Wonen in een bruisende stad is voor sommige mensen aantrekkelijk; het bijbehorende lawaai nemen ze voor lief. Het hoort er immers bij. Terwijl bewoners in een rustige buitenwijk bij dergelijke geluidsniveaus absoluut in opstand zouden komen.

De overheid heeft geluidshinder wel aangemerkt als maatschappelijk probleem. De Gezondheidsraad heeft gemeld dat de gevolgen van geluidsoverlast, zoals slaapverstoring, oververmoeidheid en lichamelijke klachten, zelfs ernstiger kunnen zijn dan de gevolgen van passief roken. Daarom zijn zoveel mogelijk normen ontwikkeld voor bijvoorbeeld weg-, rail- en vliegverkeer en industrie- en recreatiegeluid. Op basis van landelijke geluidsnormen worden door gemeentelijke overheden vergunningen verleend en bestemmingsplannen ingevuld.
Maar voor geluidshinder van buren bestaan geen normen, terwijl 25 procent van de Nederlandse bevolking hiervan naast verkeerslawaai het meeste overlast ondervindt. De enige manier waarop geluidsoverlast van de buren kan worden beoordeeld is op frequentie, tijdsduur en tijdstip. Uit onderzoek van TNO is gebleken dat het veel uitmaakt of mensen overdag of ’s nachts geluid horen van de buren. Ook vinden veel bewoners het wel acceptabel als doordeweeks om 8.00 uur ’s morgens geluid wordt gemaakt, maar niet op zondag. Dan willen ze graag nog wat langer van hun rust genieten. Daarnaast willen mensen dat het geluid niet langer dan 12 minuten duurt en mag het niet vaker dan 1 keer per dag voorkomen. Muziek van radio en cd hindert de meeste mensen, gevolgd door lopen met hard schoeisel over harde vloerbedekkingen. Ook tv, huisdieren, klussen en huishoudelijke apparaten kunnen bronnen van geluidsoverlast zijn.

Van buiten
Isolatie is een manier om jezelf te wapenen tegen geluiden van je buren. Vooral oudere huizen zijn slecht geïsoleerd. Het merendeel heeft gewone stenen of betonnen scheidingsmuren, die juist geluid geleiden. Bovendien zal je altijd geluiden van buiten blijven horen. Het wordt pas een echt probleem als mensen geen rekening meer met elkaar houden en de geluiden met regelmaat de rust verstoren. Wanneer langdurig overlast niet op de juiste manier wordt aangepakt, kan dit leiden tot jarenlange burenruzies. Veel problemen ontstaan doordat buren elkaar niet of nauwelijks kennen en spreken. Wanneer zich dan overlast voordoet is het bespreekbaar maken ook moeilijker. Stap maar eens op een onbekende buurman af om hem te vragen de tv ‘s avonds zachter te zetten of na tien uur ’s avonds niet meer te boren of timmeren. Als je iemand beter kent, kun je meer van elkaar verdragen, maar houd je ook sneller rekening met de ander. Als zich dan toch een probleem voordoet is het bespreekbaar maken ook makkelijker.

Hoeveel geluid moet je van de buren accepteren; wat is ‘normaal’? Dagelijks krijgt de Nederlandse Stichting Geluidshinder hierover tientallen vragen. Daarom heeft ze een uitgebreide brochure ‘Geluidshinder – Buren’ samengesteld die op de meest voorkomende vragen een antwoord geeft. Kijk voor meer informatie over dit onderwerp en de brochure op www.nsg.nl.